Szlaczki krok po kroku
40 kart w czterech poziomach: od grubych linii do szlaczków w liniaturze, z kartą postępów.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!Zajęcia rewalidacyjne to forma pomocy dla uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego. Prowadzący ma kilka zadań naraz: ustalić cele, dobrać ćwiczenia, odnotować postępy i współpracować z zespołem. Zbieramy najważniejsze zasady i proponujemy materiały do wykorzystania.
Zajęcia rewalidacyjne dotyczą uczniów, którzy mają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Ich celem jest usprawnianie funkcji, które utrudniają dziecku naukę i życie w grupie, na przykład uwagi, motoryki, komunikacji czy emocji.
Odróżniamy je od zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, które organizuje się na podstawie opinii poradni, i od zajęć dydaktyczno-wyrównawczych, które pomagają nadrobić materiał. Więcej o tych pierwszych przeczytasz na stronie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych.
Zapoznaj się z orzeczeniem i dokumentami
Orzeczenie i opinie wskazują, które obszary wymagają wsparcia. Plan pracy z uczniem powstaje w zespole.
Ustal cele na krótki okres
Cel powinien być konkretny i możliwy do sprawdzenia, na przykład: uczeń nawleka dziesięć koralików bez pomocy.
Dobierz ćwiczenia i materiały
Kilka różnych form jednego celu: ruch, manipulacja, obraz, karta pracy.
Prowadź krótkie notatki
Data, ćwiczenie, poziom pomocy, uwagi. Po kilku tygodniach widać, co działa.
Wracaj do celów regularnie
Po kilku tygodniach oceń postęp, zmodyfikuj cele i omów je z nauczycielami i rodzicami.
| Etap | Czas | Co robimy |
|---|---|---|
| Wejście | 3–5 minut | powitanie, plan spotkania na obrazkach, krótka rozmowa |
| Rozgrzewka | 5 minut | ćwiczenia ruchowe, oddechowe lub grafomotoryczne |
| Część główna | 20–25 minut | dwa lub trzy ćwiczenia z jednego obszaru, różne formy |
| Utrwalenie | 5 minut | gra lub karta pracy, krótka ocena „co mi się udało” |
| Zakończenie | 2–3 minuty | podsumowanie, naklejka, zadanie na następny raz |
Dokumentacja i tempo wyznacza zespół
Zasady prowadzenia dokumentacji, liczbę godzin i zakres zajęć określają przepisy oraz ustalenia w szkole lub przedszkolu. Opisujemy ogólne wskazówki, które warto dopasować do swojej placówki.
Zestawy, które można wykorzystać w różnych obszarach: uwaga, motoryka, emocje, liczenie. Każdy ma bezpłatną próbkę PDF.
40 kart w czterech poziomach: od grubych linii do szlaczków w liniaturze, z kartą postępów.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!30 krótkich kart na codzienną rozgrzewkę uwagi: patrzenie, porównywanie, kończenie zadania.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!38 kart: labirynty, różnice, memory, kropki i plątaninki, z instrukcjami i rozwiązaniami.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!16 kart: pary do 10, ramka dziesiątkowa, przekraczanie progu dziesiątkowego z rozkładem liczby i rodziny działań.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!Odczytywanie godzin w czterech etapach, z dwoma modelami zegara do wycięcia.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!50 kart A6 do rozmowy o emocjach, potrzebach i relacjach, do pracy indywidualnej i w parach.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!Karty do nauki odczytywania emocji z mimiki, postawy i kontekstu sytuacji, z termometrem emocji.
48 gier planszowych, w tym na dodawanie, tabliczkę mnożenia, zegar i pieniądze. Dobre na koniec zajęć.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!Rewalidacja dotyczy uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego. Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne organizuje się na podstawie opinii poradni dla uczniów z trudnościami, na przykład w czytaniu, pisaniu czy liczeniu.
Nie. Karty pracy są jednym z narzędzi. Zajęcia powinny obejmować też ruch, manipulację przedmiotami, gry i rozmowę, bo dzieci uczą się różnymi drogami.
Krótkimi notatkami po zajęciach: co robiliśmy, jak uczeń sobie poradził i ile pomocy potrzebował. Raz na kilka tygodni warto podsumować to względem celów w planie.
Używamy Google Analytics, żeby wiedzieć, które strony są przydatne. Czy zgadzasz się na statystyczne pliki cookie?